Doek
Onlangs verschenen

Asking what this means matters.
And the answer also matters.

Juliana Spahr

Niemand is veilig, zo verzekerde de politicus ons in het NOS Journaal. Alles wat kwantiteit ontbeert moet wijken – want is van generlei waarde. Tegen deze logica van neoliberaal-populistische snit valt niet op te marcheren. Het Nederlands Letterenfonds stopt volgend jaar dan ook met het subsidiëren van literaire tijdschriften.
Daarnaast heeft de provincie Gelderland eveneens besloten om Parmentier niet langer financieel te ondersteunen.

Het wegvallen van deze subsidies maakt het ons helaas onmogelijk om het tijdschrift in zijn huidige vorm en verschijningsfrequentie voort te zetten. Uiteraard is er naarstig gezocht naar alternatieve inkomstenbronnen, maar die bleken onvindbaar in een land dat een financiële crisis te boven probeert te komen. Na 21 jaar lijkt het doek voor literair tijdschrift Parmentier definitief te vallen.

Hoofdredacteur Arnoud van Adrichem, die bijna een decennium aan het periodiek verbonden is geweest, vroeg enkele vaste medewerkers en Parmentier-getrouwen om een bijdrage te leveren aan dit afscheidsnummer. Aan dat verzoek werd gretig en vaak met ontzetting gehoor gegeven. In dit slotakkoord maken hun opwachting: Arnoud van Adrichem, Hugo Bousset, Jeroen Dera, B.C. Epker, Lucas Hüsgen, Frank Keizer, Marc Kregting, Jan Lauwereyns (in samenwerking met Van Adrichem), Peter van Lier, Hanz Mirck, Han van der Vegt, Teun Voeten, Samuel Vriezen en B. Zwaal.

Het resultaat vormt een mooie afspiegeling van de afgelopen jaargangen van Parmentier: veel vertaalde buitenlandse literatuur, poëzie van eigen bodem, literaire kritiek, essayistiek, literatuurtheorie, kritische filosofie en beeldende kunst. Het is, kortom, een nummer geworden waar kunstminnend Nederland zijn vingers bij kan aflikken. Bedoeld wordt: iedereen die het geschreven Nederlands machtig is. De kunst is weliswaar een zaak van de elite, maar van de elite van de geest, waartoe in principe iedereen kan behoren, zoals Lucebert terecht stelde.

Betekent dit einde ook echt het einde? Kan Parmentier niet digitaal herrijzen als website of app? Of juist analoog, in de vorm van een lijvig jaarboek? De redactie sluit niets uit, maar vooralsnog bevinden zich achter de wolken nog meer wolken. Ons rest nu niets anders dan alle redacteurs, medewerkers, vormgevers en andere reisgenoten te bedanken. Hoewel de hoofdredactie de thema’s uitkoos, die als een rode draad door het tijdschrift liepen, zorgden zij voor de onmiskenbare, unieke signatuur van Parmentier. Warme dank ook aan de lezer die onze voorliefde voor avontuurlijke, experimentele literatuur uit binnen en buitenland deelde. Net als u waren wij niet op zoek naar veiligheid, zoals de politicus veronderstelde, maar naar het andere, het afwijkende en het niet-vanzelfsprekende, naar ideeën over lezen en schrijven en over de wereld.

NB Onder de knop ‘Extra’ treft u nog een zwanenzang van Patrick Bassant.